داستنک واقعی 2
تعدیل نیرو به سبک تاتا استیل
یک صنعتگر هندی وقتی از تصمیم مدیر تاتا استیل باخبر شد، برایش نامهای نوشت:
«یا پول زیادی دارید یا عقل کافی ندارید!»
ماجرا چه بود؟
اوایل دهه ۱۹۹۰، تاتا استیل با یک مشکل جدی روبهرو بود. شرکت برای رقابت در بازار جدید باید کارخانههایش را مدرن میکرد، بهرهوری را بالا میبرد و هزینههایش را کاهش میداد. اما نیروی انسانی شرکت بسیار بیشتر از نیاز جدید آن بود.
دکتر جمشید. جی. ایرانی، مدیر ایرانیتبار و هندیالاصل تاتا استیل ، تصمیم عجیبی گرفت.
به جای اخراج کارکنان، طرحی به نام «جدایی زودهنگام» طراحی کرد.
شرایط آن باورنکردنی بود!
کارکنان زیر ۴۰ سال که داوطلبانه از شرکت جدا میشدند، تا سن بازنشستگی حقوق ماهانه خود را دریافت میکردند. برای کارکنان مسنتر، حتی پرداختی ۲۰ تا ۵۰ درصد بیشتر از حقوقشان در نظر گرفته شده بود. مزایای درمانی خانواده هم در این طرح پیشبینی شده بود.
اما پشت این تصمیم، یک محاسبه اقتصادی دقیق وجود داشت.
حقوق پرداختی ثابت میماند؛ در حالی که اگر کارکنان در شرکت میماندند، حقوق و هزینههای جانبی آنها با گذشت زمان افزایش پیدا میکرد. شرکت همچنین از بخشی از هزینههای بیمه و بازنشستگی آینده معاف میشد.
نتیجه چه شد؟
تعداد کارکنان تاتا استیل از حدود ۷۸ هزار نفر در سال ۱۹۹۳ به حدود ۴۷ هزار نفر در سال ۲۰۰۴ رسید.
همزمان، شرکت با سرمایهگذاری بیش از یک میلیارد دلار در نوسازی و توسعه، به یکی از تولیدکنندگان رقابتیتر فولاد در جهان تبدیل شد.
این موفقیت فقط حاصل کاهش نیروی انسانی نبود؛ ترکیب مدیریت منابع انسانی، سرمایهگذاری و افزایش بهرهوری بود.
درس مدیریتی این داستان:
گاهی برای کاهش هزینههای سازمان، باید به جای حذف ناگهانی آدمها، راهی پیدا کرد که هم سازمان نجات پیدا کند و هم کرامت کارکنان حفظ شود.

