تلاش کافی نیست !
زیاد تلاش کردن، همیشه ارزشمند نیست.
گاهی «خیلی زحمت کشیده ام» فقط نام محترمانه ای برای ادامه دادن یک راه نادرست است.
فرض کنید میخواهید برای تغییر فضای خانه، دیوار میان دو اتاق را جابجا کنید.
اگر یک هفته با همه توان خود به آن دیوار فشار بیاورید، بی تردید بسیار تلاش کرده اید. عرق ریخته اید، خسته شده اید و شاید حتی به پشتکار خود افتخار کنید.
اما دیوار حتی یک سانتیمتر هم جابجا نشده است.
مشکل، کمبود تلاش شما نیست؛
راه، برنامه و ابزار شما نادرست است.
در زندگی و مدیریت نیز بارها همین کار را انجام میدهیم.
ساعتهای بیشتری کار میکنیم، فشار بیشتری به خود و دیگران وارد میکنیم و همان روش پیشین را با نیروی بیشتری ادامه میدهیم؛ اما از خود نمیپرسیم:
▫️ آیا در جهت درستی حرکت میکنیم؟
▫️ آیا برای این راه، برنامه روشنی داریم؟
▫️ آیا ابزار مناسبی برگزیده ایم؟
▫️ آیا بازخوردها را میبینیم و مسیر را اصلاح میکنیم؟
▫️ و آیا توان و انگیزه کافی برای ادامه راه داریم؟
کوششی ما را به دستاورد میرساند که با جهت درست، برنامه سنجیده، ابزار مناسب و انرژی کافی همراه باشد.
البته هر تلاشی که به هدف نهایی نرسد، بیهوده نیست. گاهی دستاورد یک کوشش ناموفق، شناخت یک راه اشتباه یا آموختن چیزی تازه است.
تلاش زمانی واقعا هدر میرود که نه ما را به هدف نزدیک کند، نه چیزی به ما بیاموزد و نه سبب اصلاح مسیر شود.
پشتکار ارزشمند است؛
اما پافشاری بر راه نادرست، پشتکار نیست.
گاهی به جای تلاش بیشتر، باید لحظه ای ایستاد و پرسید:
آیا باید محکم تر فشار بدهم، یا ابزار دیگری بردارم؟
شما آخرین بار چه زمانی فهمیدید که به جای تلاش بیشتر، به تغییر روش نیاز دارید؟
✍️ حمیدرضا میلانی نیا
خالق مفهوم اثر حباب رضایت
🎯 برای فهم سازمان، باید اول انسان را فهمید.
{hashtag|#|مدیریت} {hashtag|#|تلاش_هدفمند} {hashtag|#|تصمیم_گیری} {hashtag|#|رشد_فردی} {hashtag|#|تفکر_راهبردی}