می دونید این چیه؟
اگر می دونید، احتمالا شما هم جزو نسلی هستید که بخش بزرگی از تغییرات و تحولات زندگی را با چشم خودش دیده است.
نسلی که تجربه کرد:
📺 از تلویزیون‌های سیاه و سفید که اندازه یک یخچال بودند، اما نهایتا ۲۴ اینچ تصویر داشتند، تا تلویزیون‌های بسیار بزرگ و باریک امروزی.
☎️ از مراجعه به مخابرات، صف طولانی و انتظار برای یک تماس بین شهری، تا تماس تصویری با هر جای دنیا، در هر زمان.
🏃 از بازی‌های یک قل دو قل، الک دولک و میخ طویله، تا PlayStation و Xbox.
💻 از کامپیوتر ENIAC با وزن چندین تن، تا لپ تاپ‌هایی که به راحتی در یک کیف جا می شوند.
🐜 و حتی همین جناب «امشی» که در تصویر می بینید؛
از حشره کش‌های دستی و اسپری‌های قدیمی تا حشره کش‌های اولتراسونیک و هوشمند.
و اینها فقط چند نمونه از تغییراتی است که نسل ما در طول زندگی‌اش دیده است.
اما یک سوال مهم‌تر:
چرا نسل‌های بعد نباید با حجم بسیار بزرگ‌تری از این تغییرات مواجه شوند؟
خیلی از چیزهایی که امروز برای ما عادی هستند، زمانی حتی قابل تصور نبودند.
اما امروز شرایط فرق کرده است.
دیگر مرز خیال و ایده پردازی، مثل گذشته محدود نیست.
هوش مصنوعی، رباتیک، اینترنت اشیا، واقعیت ترکیبی، خودروهای خودران و ده‌ها فناوری دیگر، چیزهایی را ممکن کرده‌اند که چند دهه قبل بیشتر شبیه داستان‌های علمی تخیلی بودند.
پس شاید سوال اصلی این نباشد که:
«آینده چه چیزی برای ما خواهد آورد؟»
شاید سوال مهم‌تر این باشد:
«ما قرار است در آینده فقط تماشاگر تغییرات باشیم؟»
اگر نسل‌های قبل توانستند بخشی از چیزهایی را که زمانی فقط یک ایده یا تصور بودند، به واقعیت تبدیل کنند…
چرا ما نتوانیم؟
شاید کافی باشد گذشته را بشناسیم،
اما در گذشته زندگی نکنیم.
تغییرات را ببینیم،
اما فقط دنبال آنها حرکت نکنیم.
و مهم‌تر از همه:
خودمان بخشی از تغییر باشیم.
حالا اگر بخواهید فقط یکی را انتخاب کنید:
🔹 در گذشته بمانیم؟
🔹 همسو با تغییرات حرکت کنیم؟
🔹 یا خودمان عامل تغییر باشیم؟
شما کدام را انتخاب می کنید؟ چرا؟
✍️ حمیدرضا میلانی نیا
🎯 برای فهم سازمان، باید اول انسان را فهمید.
پ.ن. جناب امشی در یکی از سکانس های حساس فیلم پدرخوانده نقس مهمی را بازی کرده اند. (یادتونه ؟)
#تغییر #آینده #فناوری #نوآوری #نگرش