خط بقا
تولید ناخالص ملی و تورم دست در دست هم
عددهایی منتشر شده که نباید به سادگی از کنار آنها گذشت.
بر اساس تازه ترین گزارش مرکز آمار ایران، تولید ناخالص داخلی کشور در بهار ۱۴۰۵ نسبت به بهار سال گذشته، با احتساب نفت ۱۰.۱ درصد کاهش یافته است.
حتی اگر نفت را کنار بگذاریم، اقتصاد بدون نفت نیز ۴.۶ درصد کوچک شده است.
این یعنی ارزش واقعی کالاها و خدمات تولید شده در کشور کاهش یافته؛ آن هم نه فقط در بخش نفت، بلکه در بخش هایی از صنعت، خدمات، سرمایه گذاری و مصرف خانوار.
وقتی اقتصاد کمتر تولید می کند، فرصت های درآمدی، اشتغال، سرمایه گذاری و رشد کسب و کارها نیز محدودتر می شوند.
در سوی دیگر، آخرین گزارش تورمی مرکز آمار نشان می دهد که در مرداد ۱۴۰۵، خانوارها برای خرید یک سبد یکسان از کالاها و خدمات، به طور میانگین ۸۹ درصد بیشتر از مرداد سال گذشته هزینه کرده اند.
ترکیب کاهش تولید و افزایش شدید قیمت ها، خانوار را میان دو فشار قرار می دهد:
از یک سو، فرصت درآمدزایی کمتر می شود؛
از سوی دیگر، هزینه حفظ همان سطح زندگی قبلی تقریبا دو برابر می شود.
در چنین شرایطی، بسیاری از خانواده ها دیگر میان خرید بهتر و بدتر انتخاب نمی کنند؛ بلکه تصمیم می گیرند کدام نیاز را از سبد زندگی حذف کنند:
تفریح؟
آموزش؟
درمان؟
مواد غذایی باکیفیت؟
یا حتی بخشی از هزینه مسکن؟
اینجاست که برای بخشی از جامعه، سخن گفتن از «خط فقر» هم کافی نیست.
مسئله دیگر افزایش رفاه نیست؛ مسئله حفظ حداقل های زندگی و ایستادن بالای «خط بقا» است.
به نظر شما در چنین شرایطی، اولویت سیاست اقتصادی باید جبران کاهش قدرت خرید باشد یا جلوگیری از کوچک تر شدن بیشتر تولید و اقتصاد؟
✍️ حمیدرضا میلانی نیا
خالق مفهوم اثر حباب رضایت
🎯 برای فهم اقتصاد، باید اول انسان را فهمید.
#اقتصاد_ایران #تورم #رشد_اقتصادی #قدرت_خرید #خط_بقا